Het nomineren van kandidaten voor de TVM Awards kan tot en met 11 oktober 2020 Volg TVM awards

Nick van Rijn (36) werd vorig jaar tijdens de TVM Awards uitgeroepen tot Ridder 2019. De Ridder-award is een juryprijs voor een chauffeur die een bijzondere prestatie heeft geleverd op het gebied van verkeersveiligheid.

Van Rijn zette in juli 2019 op de A2 net voorbij ‘s-Hertogenbosch zijn vrachtwagen overdwars op de snelweg. Dit deed hij om de slachtoffers van een zwaar ongeval te beschermen en ervoor te zorgen dat de hulpverleners hun werk veilig konden doen. Nick van Rijn woont samen met zijn vriendin Renate en hun twee zoontjes in Tuil, een dorp in de gemeente West Betuwe onder de rook van Geldermalsen. Zijn schoonvader, tevens mede-eigenaar van zijn werkgever Bloemenexpresse de Viersprong, woont op een steenworp afstand. Al ruim 11 jaar werkt Nick van Rijn voor De Viersprong. Het bedrijf uit Kerkdriel haalt bloemen op bij tuinders uit de omgeving en brengt ze vervolgens naar de veilingen. Vriendin Renate is ook werkzaam voor het transportbedrijf. Zij doet daar onder andere de administratie.

Ambassadeur

Nick van Rijn is dit jaar een van de vijf ambassadeurs van de TVM Awards 2020. “Ik ben ambassadeur, want ik vind het goed dat er op deze manier aandacht wordt besteed aan de verkeersveiligheid in ons land. Dat is ontzettend belangrijk. Het is ook een mooie manier om het imago van chauffeurs te verbeteren. Het is top dat chauffeurs en bedrijven erkenning krijgen voor hetgeen ze doen door deze prijzen. Zij mogen best vaker een gezicht krijgen. Ik denk dat in Nederland heel veel chauffeurs en transportbedrijven weten wat ze aan het doen zijn. Die krijgen nog te weinig waardering.” “Als ambassadeur en Ridder 2019 merk ik dat ik anders naar het nieuws kijk of verhalen van collega’s aanhoor. Ridderwaardige acties herken ik nu een stuk sneller. Zo heb ik dit jaar al iets gehoord over een chauffeur die zijn wagen stopte, omdat er een personenauto te water raakte. De inzittende is hij gaan redden. Of het verhaal van de chauffeur die een auto op de snelweg klemreed tegen de vangrail, omdat de inzittende onwel werd en aan het slingeren was. Dat zijn hele mooie voorbeelden die een nominatie waard zijn. Materiële schade is te herstellen, maar mensenlevens niet.“

Verkeersveiligheid

Van Rijn werkt van ’s middag tot in de nacht. Onderweg komt hij genoeg zaken tegen in het verkeer die hem opvallen wat betreft de verkeersveiligheid. “Wat mij altijd opvalt is hoeveel mensen direct naar hun telefoon grijpen als ze even stilstaan in de file. Mensen zijn te veel bezig op dat ding. Ondertussen gaan de auto’s voor ze weer rijden, maar dat hebben ze te laat door. Dan is het even hard optrekken en weer flink remmen. Daar erger ik me wel kapot aan. Let gewoon op als je in je auto zit.” Nick van Rijn denkt even hardop na over een mogelijke oplossing. “Je moet als chauffeur te allen tijde bereikbaar zijn, want als er iets verandert wil je dat weten. Dus een zogenaamde telefoonkiller in de wagen lijkt me niet de oplossing. Ze staan nu weleens op de viaducten met camera’s te checken of je met je telefoon bezig bent tijdens het rijden. Dat vind ik eigenlijk wel een goede zaak. Je telefoon op stil zetten? Ja, dat zou wel een goede regel in het verkeer zijn. Wanneer je een geluid van je telefoon hoort, is je eerste reactie vaak toch dat je even kijkt. Die telefoon wordt met de komende generaties steeds meer een probleem op de weg.” “Als ik iets mocht veranderen op de weg, welke regel ik dan zou invoeren? Poeh, dat is een lastige hoor. Mensen kan je niet zomaar veranderen, dus zaken als agressie in het verkeer zijn lastig te bestrijden. Een telefoon verbieden in de auto is onmogelijk. Eigenlijk moeten ze de boetes – voor onder andere telefoongebruik tijdens het rijden – nog meer verhogen. Als je dan eens een fout maakt, dan doe je dat niet nog eens als het je 500 euro kost.” Van Rijn denkt nog eens na over wat hem opvalt op de wegen. Hij benadrukt vervolgens het belang van rustig rijden en je niet laten opjagen. “Wij hameren er als bedrijf op dat iedereen rustig moet rijden. Je wint geen tijd door met 80 kilometer per uur door een dorp te racen. Op die kleine stukjes die wij als bedrijf rijden, pakken we op die manier echt geen tijdswinst. Onze chauffeurs zijn allemaal netjes en dat krijgen we op zijn tijd ook te horen van buurtbewoners. Erg leuk natuurlijk. Als we iets verkeerd doen, dan krijgen we het vanzelfsprekend ook te horen. Daar leer je weer van. Elke dag rijden we door de straten van verschillende dorpjes in de omgeving om bloemen op te halen. Je maakt dan geen vrienden door als een bezetene te gaan rijden.” Het rustige rijden moeten mensen volgens Nick van Rijn op de snelweg dan weer niet al te letterlijk nemen. “Als vrachtwagen rijd je niet harder dan zo’n 80 of 90 kilometer per uur. Ik heb liever dat die auto’s om me heen gewoon lekker doorrijden. Ik merk dat ik het nu ontzettend vervelend vind dat ik soms auto’s op de snelweg moet inhalen. Wat zijn ze dan aan het doen? Die rijden dus langzamer dan 90 kilometer per uur op de snelweg. De doorstroom is voor mijn gevoel wel een stuk minder geworden sinds we nog maar 100 kilometer per uur mogen op de snelweg.”

Trotse winnaar Ridder 2019

Trots wijst Van Rijn zijn loodzware Ridder-award aan op de vensterbank. “Daar staat hij”, zegt hij terwijl hij zich lachend schrap zet om het bronzen beeld te verplaatsen naar de tafel. Nadat hij het beeld heeft verplaatst haalt hij zijn herinneringen weer op. Even terug naar die bewogen weken rond 9 juli 2019. “De eerste periode na het ongeval dacht ik er vaak over na als ik langs de bewuste plek reed. In je hoofd speelt de gebeurtenis zich dan toch weer even af. De laatste tijd dacht ik er eigenlijk helemaal niet meer over na, maar door dit interview kwam het de laatste weken toch weer wat bovendrijven.” Nick van Rijn blijft er erg nuchter onder en ziet zichzelf niet als een held van de weg. “Wat ik heb gedaan zie ik als iets normaals. Ik denk dat veel chauffeurs in een soortgelijke situatie ook zoiets zouden doen. Er zijn altijd mensen die helpen tijdens een noodsituatie en tijdens dit voorval was ik dat toevallig. En wat is helpen? Ik heb eigenlijk het idee dat ik te weinig heb gedaan.. Je doet gewoon wat je denkt dat goed is op zo’n moment.” Nick van Rijn had in het begin nog niet goed door wat er allemaal gebeurde op die avond in juli. Het besef kwam pas de volgende ochtend. “De eerste nacht sliep ik verrassend genoeg erg goed. De volgende ochtend werd ik wakker en pas toen kwam eigenlijk het besef. Op Facebook werd ik overladen met berichten van bekenden. Mensen wilden weten of ik het was en anderen stuurden mij complimenten. De pers liet ook niet lang op zich wachten. Toen vroeg ik me wel even hardop af wat er nou eigenlijk allemaal gebeurde.” Hoe snel de aandacht kwam, zo vlug verdween de aandacht ook weer. In de krant van vandaag wordt immers morgen de vis verpakt. “Een weekje later was het ook klaar en waren velen het alweer vergeten. De wereld draait door.” “Wat ik de toekomstige Ridder wil meegeven? Wees trots, laat het lekker op je afkomen en geniet van de aandacht. Die aandacht is leuk voor jou, maar ook voor je bedrijf. Het is uniek om mee te maken. Het is jammer dat het evenement dit jaar niet doorgaat vanwege corona, maar dat maakt de erkenning die je krijgt echt niet minder speciaal.”

Meer nieuws

Meer nieuws

De TVM Awards worden mede mogelijk gemaakt door